تب کریمه کنگو
بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی الزهرا(س)،قطب علمی چشم پزشکی


تب خونریزی دهنده کریمه  کنگو

تعریف:

یک بیماری خون ریزی دهنده تب دار حاد است که به وسیله کنه منتقل میشود و در آسیا،اروپا و آفریقا وجود دارد.

انتقال بیماری:

انتقال بیماری در انسان طی ذبح حیوان آلوده و هم چنین تماس با خون و بافت بیماران آلوده به ویروس به خصوص در مرحله خونریزی انجام میشود.

افراد در معرض خطر:

دامداران و کشاورزان-کارگران کشتارگاهها-دامپزشکان و کارکنان بهداشتی و درمانی 

علایم بالینی بیماری:

1-دوره ی کمون بیماری:دوره ی کمون یک تا سه روز است و حداکثر به نه روز میرسد و به دنبال تماس با بافت ها یا خون آلوده میباشد.

 

3-مرحله خونریزی دهنده:از روز 3 الی 5 بیماری شروع میشود و یک تا 10 روز طول میکشد.علایم شامل:خون ریزی در مخاط ،خونریزی زیر پوستی،خون در ادرار ،خونریزی از بینی و لثه و رحم ،خونریزی از ملتحمه و گوش ،خلط خونی 

4-دوره نقاهت:بیماران از روز دهم وقتی ضایعات پوستی کم رنگ میشود به تدریج بهبودی پیدا میکنند و در هفته های سوم تا ششم بعد از شروع بیماری وقتی شاخص های خونی و آزمایش ادرار طبیعی شد از بیمارستان مرخص میشوند.

تشخیص بیماری:

تشخیص با شروع علایم حاد بیماری همراه با سابقه مسافرت به مناطق روستایی یا تماس با دام یا گزش کنه  مطرح میگردد.

درمان:

1-درمان حمایتی

2-درمان ضد ویروسی 

توصیه ها:

1-آموزش به مردم در مورد حفاظت در برابر گزش کنه به خصوص کودکان و در هنگام تماس با دام که با دست بدون حفاظ اقدام به جدا کردن کنه و حتی له کردن آن میکنند بسیار مهم است .باید به دامداران آموزش داد در هنگام تماس با دام از لباس پوشیده با رنگ روشن استفاده کنند و بعد از خروج از دامداری لباس های خود را تعویض کنند.

2-به مردم آموزش دهید ذبح حیوانات در کشتارگاهها انجام شود و لاشه حیوانات به مدت 24 ساعت پس از ذبح در یخچال نگهداری شود سپس با پوشیدن دستکش آن را قطعه قطعه کرده و مصرف نمایند.

3-آموزش اختصاصی گروههای در معرض خطر مانند پزشکان و کارکنان بیمارستان از نظر راههای انتقال و کنترل و پیشگیری از بیماری 

 

4-موارد مشکوک بیماری CCHF  که دارای خونریزی فعال میباشند باید در شرایط کاملا ایزوله و در بیمارستان بستری شوند و احتیاطات همه جانبه برای آنان رعایت شود.

5-استفاده از وسایل حفاظتی در هنگام تماس با این بیماران شامل کلاه –عینک-دو جفت دستکش –روپوش-گان-پیشبند پلاستیکی و چکمه توصیه میگردد.

6-جهت تهیه نمونه خون از این بیماران باید از ظرف های مخصوص پلاستیکی استفاده و روی آن برچسب (خطر سرایت بیماری)زده شود سپس نمونه ها را طبق استاندارد به انستیتوپاستور ایران ارسال کنید.

7-از ارسال نمونه های آزمایشگاهی این بیماران از مطب های خصوصی و یا مستقیما از مرکز بهداشت به انستیتوپاستور ایران بدون اطلاع و هماهنگی مرکز بهداشت خودداری شود.

8-کارکنان بهداشتی و درمانی که با خون یا بافت های آلوده بدن بیماران مشکوک تماس داشته اند باید مرتب حداقل تا 14 روز پس از تماس تحت نظر بوده و درجه حرارت بدن آنها مرتب کنترل شود.

9-در صورتی که کارکنان بهداشتی –درمانی و آزمایشگاهی حین خونگیری سرسوزن آلوده به پوستشان نفوذ کند بایستی سریعا به پزشک مراجعه کنند.

دانلود فایل PDF

   دانلود : kongo.pdf           حجم فایل 359 KB
امتیازدهی